اشعار

صدای پای پائیزان ز در آید به کم کمز شادابی گل، برگ درختان کاهدش کم کمبه تک تک یا که تجمیع، برگ بر بادست کم کمکُند سر سبزی شاخِ درختان را به عریانی به کم کمبذهنیت میآید گردش خرداد، تیر و آذر و اسفند هم کم کمولیکن بایدش، غور زمان را لمس در اعماق خویش و دیگران کم کمز دلتنگی رها کن لحظه لحظه ها به پایان می شود افزون ز عمر ما یکی بالاترش کم کمبه عمر کوته خود غم نباید خورد حتی لحظه ای، دنیاست پا بر جابه اندک اندک، آنک میشود اِنگار پائیران ما ثبتِ نهادِ دفترِ الله آن یارِ یَد الهیارادتمندِ یارانِ انوشا...

ادامه مطلب