آخر ای ماهِ سبو دار پُر از ناز و نیاز °*°
بر دلِ من قصه یی نو از سرِ زلفت ب ساز
این دل من از فراق روی همچون کباب °*°
چون طعامی که براوآتش نهند ازهیمه ی ساز رباب
گر مرا در بر خود چند صباحی تو نوازش بکنی °*°
ب یقین آتش دل را ب توانی که تو رامش بکنی
فرق مجنون و من عارف دِی ر هست در این °*°
او ب دیوانگی عاشق شد و من بس هوشیار
1389/11/12
اشعار...ما را در سایت اشعار دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 149